چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ _ بخش چهارم

در بخش های قبل با موضوع ” چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ “، درباره اولین گام عکاسی یعنی پیدا کردن ایده (هدف)، انتخاب سوژه مناسب و ویژگی های آنها صحبت کردیم. در این بخش به چگونگی پیدا کردن مخاطب مناسب برای عکس و نتیجه گیری نهایی می پردازیم. اگر قسمت قبل را از دست داده اید می توانید با استفاده از لینک های زیر آن را مشاهده کنید.
چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ _ بخش اول
چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ _ بخش دوم
چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ _ بخش سوم

 

2_3. پیدا کردن مخاطب مناسب

بسیاری از عکس های “کلیچی” که در وب سایت ها عکاسی قرار دارد، به طور مشخص برای گروه خاصی از مخاطبان وی طراحی شده است. اما ایده و بینش عکاس در این موارد برای خلق اثری هنری و یا آشکار سازی موردی در جهان هستی به همگان، به کار نمی آید. در این موارد عکاس بیشتر به دنبال تهیه عکسی است که هماهنگ با کلمات کلیدی مورد جستجو مخاطب باشد.
بنابراین، “خوب” بودن یک عکس بسته به مخاطبان آن خواهد داشت. شما ممکن است موفق به تهیه بهترین و زیباترین عکس در زمینه خاص شوید، اما آن عکس برای تعدادی از گروه های مخاطبین هیچ جذابیتی نداشته باشد.
این نمونه تنها برای تصاویر استاک صادق نیست، بلکه در دیگر موارد نیز صدق می کند. برای مثال، فرض کنیم که هدف شما تهیه بهترین تصویر ممکن از یک کوه است. بسته به مخاطبان شما، این هدف می تواند تعاریف مختلفی داشته باشد. شخصا، من عاشق عکس های تاریک و آرام هستم. زیباترین تصویر از یک کوه زمانی است که خورشید درحال غروب کردن است، زمانی که آخرین پرتوهای (نارنجی) خورشید در آن روز به کوه می تابد و حتی زمانی که خورشید دیگر پیدا نیست اما هوا هنوز روشن است.


تصویری از کوه تاریک
NIKON D800E + 70-200mm f/4 @ 120mm, ISO 100, 30 seconds, f/16.0

بسیاری از دیگر عکاسان ممکن است چنین عکسی را غم انگیز و شاید غیر جذاب فرض کنند. نظر آنها نیز این به همان اندازه (نظر من) معتبر است. اگر تعریف شما از منظره ای زیبا، وجود نور زیاد، مشخص بودن تمام رنگها باشد، بی شک تصویری که شما تهیه خواهید کرد بسیار متفاوت تر از تصویر در ذهن من خواهد بود.
پس برای اینکه یک بیننده عکس شما را زیبا و موفقیت آمیز ببیند، ایده و ویژن شما باید هماهنگ با ویژن آنها باشد. هرچه سلیقه عکاس و مخاطب به هم نزدیکتر باشد، مخاطب از محصول نهایی عکاس بیشتر لذت می برد و ضعف های موجود در عکس به چشم وی نمی آید.
البته آگاهی دقیق داشتن نسبت به سلیقه دیگران امکان پذیر نیست. در برخی موارد این موضوع بیشتر به مانند شانس است. به هر حال بهتر است تصاویر خود را در معرض دید کسانی قرار دهید که به سلیقه شما نزدیکتراند، در غیر این صورت از همان اول توجهی به کار شما تخصیص نخواهند داد. در اکثر موارد، با صرف اندکی زمان، نهایتاً می توانید بینندگان مناسبی را پیدا کنید که سبک کاری شما مورد تایید آنها باشد.

 

3. نتیجه گیری

عکس خوب، عکسی است که:
• دارای ایده (ویژن) شفاف و واضح باشد
• ایده پشت خود را بتواند به درستی بیان سازد
• به ایده و سلیقه مخاطبان نزدیک باشد
وجود این چند مورد در یک عکس (بخصوص مورد دوم)، آسان نیست، اما ارزش تلاش برای دستیابی به آنها را خواهند داشت. اگر شما موفق به دستیابی به هر سه آنها را پیدا کنید، تصویر عالی و قابل تحسین تهیه کرده اید.
در برخی موارد، هرکدام از عناصر عکاسی (نور، ترکیب، سوژه و…) تنها ابزاری هستند که شما برای دستیابی به هدف خود از آنها استفاده می کنید، هرچند هدف تهیه یک تصویر حرفه ای از منظره و یا یک سلفی باشد، فرقی ندارد. یک عکس خوب ، عکسی است که عکاس را به هدف خود رسانده باشد و تحسین مخاطب را جذب کند.
برای دستیابی به این امر، مهمترین چیز عمل در کنار هدف است. با انتخاب موضوعی آگاهانه آغاز کنید و مطمئن شوید که هر بخش از عکس دلیلی برای وجود خود دارند. عکس خوب رخ می دهد، با در نظر داشتن این جمله شما یک قدم در بازی عکاسی جلوتر خواهید بود.
بخش آخر از ” چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ ” را در همین جا به اتمام می رسانیم. امیدوارم تا مخاطبان عزیز پیکس آمور و دوستداران عکاسی بتوانند از این پست حداکثر استفاده را ببرند. در ادامه نیز لینک های را قرار خواهیم داد که در راه تبدیل شدن به یک عکاسی حرفه ای به شما کمک خواهند کرد.

تنظیمات HDR چیست؟

تاثیرات فاصله کانونی در عکاسی

تاثیرات اندازه دیافراگم در عکاسی

8 ترفند خلاقانه در زمینه عکاسی

 

منبع:

www.photographylife.com

چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ _ بخش سوم

در بخش های قبل با موضوع ” چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ “، درباره اولین گام عکاسی یعنی پیدا کردن ایده (هدف) و انتخاب سوژه مناسب و ویژگی های آنها صحبت کردیم. در این بخش به موضوع دلیل و ایده پشت هر عکس و چگونگی برجسته سازی آنها برای مخاطبین می پردازیم. اگر قسمت قبل را از دست داده اید می توانید با استفاده از لینک زیر آن را مشاهده کنید.

چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ _ بخش اول

چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ _ بخش دوم

 

 2_2. آیا هر چیزی دلیلی دارد؟

زمانی که شما شروع به یادگیری چگونگی تهیه یک عکس موفق می کنید، هدفمند، عمدی، حساب شده و… عبارت های مهمی هستند که زیاد با آن مواجه خواهید شد.

هیچ کاری را بدونه فکر انجام ندهید. هر قسمت از هر عکس که شما تهیه می کنید باید دلیلی داشته باشد (هیچ قسمتی نباید بی دلیل و تصادفی باشد). این اصل شامل نورپردازی در عکس، طریقی که شما سوژها را ترکیب می کنید تا کوچکترین جزئیاتی که در عکس دیده می شود، نیز است.

نهایتاً هر عنصر کوچک در کادر، (هرچند بصورت ناخواسته در آن قرار گیرد) راهی برای تاثیر گذاری روی مخاطب پیدا خواهند کرد. بخش بزرگی از عکاسی ( ترکیب مناسب، پردازش خوب) درباره حذف عناصری است که عکس شما را خراب خواهند کرد. با در نظر داشتن این موضوع، حال ترکیب موجود در کادر را تغییر دهید ( با تغییر موقعیت خود ویا تعویض لنز خود). تا جای ممکن، منظره مورد نظر خود را از جهات مختلف بررسی کنید، تا زمانی که مطمئن شوید بهترین زاویه را پیدا کردید.

موضوعی که باید درباره آن احتیاط کنید، استفاده بیش از حد در پس پردازش (ویرایش) برای خوب جلوه کردن عکسی است که ایرادات بزرگی دارد. در مواقعی مشکلی ندارد تا نقاطی از تصویر که زاید و یا آزار دهنده اند را حذف یا مخفی کنیم و یا کوه های که از هم فاصله زیاد دارند را به هم نزدیکتر کنیم تا تاثیر گذارتر به نظر برسند، اما اگر شما تمایلی برای انجام چنین تنظیماتی را بدلیل دید هنری و یا اخلاقی ندارید، بهتر است ابتدا با بهترین تصویر پایه ممکن شروع کنید. این مهم نیست که پس پردازش شما به چه اندازه شدید و یا اندک باشد، کیفیت تصویر تمام شده مستقیماً وابسته به تصویر خروجی است که شما با دوربین خود تهیه کرده اید.

به همین دلیل است که تمام عناصر در عکس شما باید داراری هدف باشند. هیچ موردی نباید بخاطر “صحنه به این شکل بود!” (“زاویه بهتری پیدا نکردم” یا بدتر از آن “من متوجه این نکته در عکس نشدم”) وجود داشته باشد.

تصویری از کلیسای امیان:

مشخصات و تنظیمات دوربین هنگام عکاسی:

NIKON D7000 + 24mm f/1.4 @ 24mm, ISO 200, 1/80, f/2.5

نمی توان گفت که رعایت این اصل ساده و پیش پا افتاده است. برای مثال (اتفاقی که برای خود من رخ داد) اخیراً عکسی تهیه کردم که تقریباً برای انتشار عالی بود، اما در دوردست این عکس کوه های قرار گرفته بودند که تاثیر منفی بر کل عکس داشت، و امکان ویرایش عکس به شکلی که وقار و اصالت آن حفظ شود وجود نداشت. در چنین وضعیت های کار خاصی نمی توان انجام داد، تنها باید واقع بین بود و اشتباهات را قبول کرد و به هیچ عنوان آن تصویر را در نمونه کارهای خود قرار ندهید.

حتی اگر تمام جزئیات یک عکس را نتوانید بهبود بخشید، اما احتمال بالایی وجود دارد که با تفکر بتوانید در اولین اقدام عکسبرداری خود بهبود ایجاد کنید. در این زمینه بسیار مهم است تا درباره موضوعاتی چون نور و ترکیب تحقیق انجام دهید، به این دلیل که این موضوعات تاثیر بسزایی در خروجی نهایی از عکاسی شما خواهند داشت.

بالاترین هدف در عکاسی این است، که تصاویری از دنیای اطراف خود را طوری بسازید تا عمدی و از روی حساب بودن آن تصاویر بدونه تامل زیاد توسط بیننده آشکار گردد. اگر هر چیزی در عکس شما غیر ضروری به نظر برسد و یا توجه را از ایده اصلی پشت عکس دور سازد، شما از صحنه پیشه روی خود به درستی استفاده نکرده اید.

عکسی با سوژه پفین (Puffin):

مشخصات و تنظیمات دوربین هنگام عکاسی:

NIKON D800E + 70-200mm f/4 @ 175mm, ISO 100, 1/250, f/4.0

 

این بخش سوم ” چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ ” را نیز در اینجا به پایان می رسد. در بخش بعدی (نهایی) درباره پیدا کردن مخاطب و نتیجه نهایی صحبت خواهیم کرد.

با ما همراه باشید.

منبع:

www. photographylife.com

چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ _ بخش دوم

در بخش قبل با موضوع ” چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ “، درباره اولین گام عکاسی یعنی پیدا کردن ایده (هدف) و ویژگی های آن صحبت کردیم. در این بخش به موضوع چگونگی انتخاب سوژه و رابطه آن با ایده می پردازیم. اگر قسمت قبل را از دست داده اید می توانید با استفاده از لینک زیر آن را مشاهده کنید.

چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ _ بخش اول

2. ایده خود را به واقعیت تبدیل کنید

برای اینکه ایده و هدفی که در ذهن دارید را به واقعیت تبدیل کنید، شما باید تمام جنبه های عکاسی را هوشمندانه و آگاهانه در نظر بگیرید. شما نمی توانید هر منظره ای که به دیدتان آمد فوراً عکسی تهیه کنید و انتظار یک عکس حرفه ای و خیره کننده داشته باشید، به جای آن باید تمام جزئیات عکس دارای هدفی از قبل تعیین شده باشد. قصد نداریم که عکاسی را برای شما دشوار و خسته کننده نشان دهیم ولی این موضوع حقیقتی است که تک تک عکاسان حرفه ای در تهیه عکس های خود از آن پیروی می کنند. در شروع عکاسی بهتر است، از مهمترین بخش در عکاسی آغاز شود آن هم تعیین موضوع عکاسی است.

سوژه گل، ایده خشم

2_1. انتخاب یک سوژه مناسب

در یکی از کارگاه های آموزشی که شرکت داشتم، یکی از فعالیتهایی که به ما سپرده بودند این بود که طوری از یک گل عکس بگیریم که حس خشم را به بیننده القاء کند. نتیجه هر یک از شرکت کنندگان بسیار جالب بود و تمام عکس ها در سطح حرفه ای بودند، اما در واقع هیچ کدام از آنها با ایده و هدف اصلی پشت آن مطابقت نداشتند. به همین دلیل برداشت من از این فعالیت این بود که گل ها برای بیان برخی از حس ها مناسب نیستند. مطمئن هستم که منظور استاد از ارائه این فعالیت، با برداشت من یکی نبود، اما درس مهمی را به من آموخت.

هر سوژه ای با ایده در سر شما همخوانی نخواهد داشت، برای مثل این که بخواهید در یک روز آفتابی از یک آبشار نورانی عکس بگیرید با این ایده که حس ترس را به بینندگان خود القاء کنید، کاری بسیار دشوار و امکان ناپذیر به شمار می رود.

 

 

نکته این است که شما باید سوژه خود را با دقت انتخاب کنید. هر عکسی که شما تهیه می کنید، باید ویژگی جدیدی را ارائه دهد، کیفیت خاصی که می تواند بالا یا پایین باشد (بسته به ایده شما). بسیاری از مناظر برای ثبت “چیزی زیبا” طراحی نشده اند (اگر ایده شما ثبت “چیزی زیبا” است). بنابراین سوژه ای انتخاب کنید که با ایده شما همخوانی داشته باشد و به بهترین شکل بیانگر آن ایده باشد.

در تصویر زیر نمونه ای از سوژه (موضوع) ماکرو را مشاهده می کنید.

تنظیمات دوربین هنگام ثبت تصویر:

NIKON D800E + 105mm f/2.8 @ 105mm, ISO 100, 1/640, f/3.2

بخش سوم از ” چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ ” بزودی روی سایت قرار خواهد گرفت. در بخش بعدی بیشتر درباره دلیل خلق یک عکس خوب و پیدا کردن مخاطب مناسب برای عکس خود سخن خواهیم گفت.

با ما همراه باشید.

منبع:

www. photographylife.com

چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟

این سوال ساده یکی از پیچیده ترین پرسشها در دنیای عکاسی به شمار می آید، که : ” چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ “. اغلب پاسخ ساده ای که به این سوال تعلق می گیرد، این است که ” یک عکس خوب حاصل از نور پردازی مناسب، ترکیب بندی، سوژه و…  است”. این پاسخ به هیچ عنوان کافی نمی باشد، این سوال دارای پاسخی بسیار عمیق تر از این است. تمام عکسهای خوب (هرچند با هم تفاوت های اساسی داشته باشند) از یک منبع (ریشه) نشئت می گیرند: عکاس هدفی روشن برای عکس خود دارد، سپس تلاش می کند تا آن هدف در عکس خود به تاثیرگذارترین حالت بیان کند.

 

1. ایجاد یک ایده

هر عکسی که شما تهیه می کنید باید دارای دلیل و هدفی باشد، هرچند ممکن است آن یک عکس دورانداختنی، خانوادگی و حتی یک عکس حرفه ای وهنری باشد. اگر شما هدفی برای تهیه عکس نداشته باشید، وجود این عکس توجیهی نخواهد داست. این هدفی که درباره آن صحبت می کنیم همان ایده پشت هر عکس است.

داشتن یک ایده واضح همیشه به تهیه عکس کمک می کند. بجای این که به خودتان بگویید که “وای، عجب منظره ای! باید یک عکس از این تهیه کنم” ، بهتر است که بگویید “از این منظره در شرایط متفاوت (ابری، تاریک و…) عکسهای خاصی می توان تهیه کرد!”

تکنیک دیگری نیز وجود دارد که به ترسیم عکس نهایی در ذهن عکاس کمک می کند. با دقت به منظره پیشه روی خود نگاه کنید و تا جایی که می توانید تصور کنید که این منظره در عکس نهایی شما چگونه (نکات مثبت و منفی) ظاهر خواهد شد. سپس بهترین ورژن ممکن را برای آن عکس تصور کنید و راهی برای به تحقق پذیرفتن آن ورژن پیدا کنید.

ایجاد یک ایده قسمت آسان کار است، تنها لازم به مشخص کردن دقیق پیام و یا احساسی است که قصد ثبت و ارائه آن را دارید. چالش اصلی دست یابی به ایده ای است که با تصویر نهایی موجود در ذهن شما تطابق داشته باشد.

چشم کوهستان : Eye of the Mountains

تنظیمات دوربین : NIKON D800E + 70-200mm f/4 @ 200mm, ISO 100, 1/160, f/9.0

بخش اول از ” چگونه یک عکس خوب خلق کنیم؟ ” اینجا به پایان می رسد. در بخش های بعدی درباره چگونگی انتخاب سوژه مناسب صحبت خواهیم کرد.

با ما همراه باشید

8 ترفند خلاقانه در زمینه عکاسی (بخش دوم)

 

در پست قبلی سه مورد از 8 ترفند خلاقانه در زمینه عکاسی صحبت کردیم، ترفندهای ساده ای که نیاز به تجهیزات پیشرفته و پیچیده را محدود می سازد و هزینه های شما را به حداقل می رساند. حالا موارد باقی مانده را در این پست برای شما عزیزان قرار می دهیم. اگر بخش اول را از دست داده اید در ادامه لینک پست قبلی را برای دسترسی آسان شما قرار می دهیم.

8 ترفند خلاقانه در زمینه عکاسی

 

4. فیلترهای ویجت

در اصل این تکتیک یک سبک قدیمی به حساب می آید، که قبل از ورود انواع نرم افزارهای ویرایش عکس کاربرد فراوانی داشت. اما اگر شما در موقعیتی هستید که به این نرم افزارها دسترسی ندارید ویا دوست دارید که عکسی اورجینال (بدونه ویرایش) داشته باشید، دانستن این سبک حتماً به شما کمک خواهد کرد.

برای این ترفند نیز راه های زیادی وجود دارد، چندتا از رایج ترین روش ها را معرفی می کنیم اما اگر راه های دیگری به نظر شما رسید، حتماً آنها را اجراء کنید و در قسمت نظر دهی آن را به اشتراک بگذارید. برای این کار به یک ورق پلاستیکی کاملاً شفاف و کمی واکس بی رنگ (نیمه شفاف) نیاز دارید، ابتدا ورق را به اندازه لنز برش داده، سپس واکس را تنها به دورآن می زنیم، به این ترتیب در هنگام عکاسی سوژه ما به صورت واضح می ماند و اطراف آن تار می گردد. روش دیگر استفاده از فویل های پلاستیکی است که معمولا در تمام آشپزخانه ها موجود است، می توانید آن فویل را به دورلنز بکشید طوری که مرکز لنز را پوشش ندهد، این روش ساده تر و سریع تر است و همان کار را انجام می دهد.

 

5. ساخت فلش دیفیوزر

در برخی موارد لازم است تا نور فلش دستکاری کرد، چراکه تولید نور از یک منبع کوچک توزیع مناسبی از نور را بر سوژه انجام نمی دهد و نتیجه آن ایجاد سایه های شدید و درخشندگی نامناسب سوژه  در عکس می شود. یکی از راه های جلوگیری از این مسئله ایجاد فاصله بیشتر بین سوژه و دوربین است، اما این روش همیشه جواب نمی دهد. یکی از ترفندهای ساده و ارزان استفاده از بطری پلاستیکی شیر (نیمه شفاف) است. کافی است که انتهای این پاکت را جدا کرده و بالای آن را به اندازه فلش دوربین خود درآورید و در نهایت آن را روی فلش نصب کنید. این کار باعث توزیع یکنواخت تر نور در هنگام عکاسی می گردد. این بطری شیر الان کار یک فلش دیفیوزر را برای شما انجام می دهد و نیازی نیست که هزینه بالایی برای آن خرج کنید.

 

6. فیلتر فوکوس نرم

استفاده از وسایل مختلف و غیر منتظره بخش مفرح در ترفندهای عکاسی می باشد. آیا می دانستیت که برای ایجاد فیلتر فوکوش نرم می توانید از یک کش و تیکیه ای از جوراب زنانه (نازک) استفاده کنید؟ درست کمی عجیب و نامتعارف به نظر می رسد، اما مطمئن باشد نتیجه حاصل از آن شما را متعجب خواهد کرد. کافی است پارچه جوراب را روی لنز بکشید و با استفاده از کش آن را ثابت نگاه دارید. لازم به ذکر است این ترفند در محیط های که دارای نور کافی و یا نور زیاد وجود دارد بهترین نتیجه را از خود نشان خواهد داد.

 

7. نقاشی با نور

این ترفند اخیراً رواج فراوانی پیدا کرده و تبدیل به سبکی در عکاسی شده است. نقاشی با نوری در واقع از یکی از قابلیت دوربین های عکاسی استفاده می کند، اگر پست های قبلی ما را خوانده باشید، حتماً متوجه شده اید که از چه قابلیتی صحبت می کنیم. بله در اینترفند از سرعت شاتر استفاده خواهیم کرد.

برای نقاشی با نور باید سرعت شاتر را حداقل روی 10 ثانیه تنظیم کرد، تنها چیزی که نیاز دارید یک منبع نوری است که بتوانید آن را به راحتی حرکت داده. این به این معنا خواهد بود که شما 10 ثانیه زمان دارید تا با حرکت منبع نوری خود نقاشی و یا طرح خود را بکشید. بهترین گزینه ها نیز برای منبع نوری فشفشه و یا چراغ های LED کوچک است. برای بدست آوردن بهرین نتیجه در این ترفند، بر خلاف مورد قبلی به محیطی کم نور و تاریک نیاز دارید.

 

 

8. نور پردازی

ایده و ترفند خلاقانه دیگری در عکاسی چهره که می تواند به آن اشاره کرد، انواع نور پردازی است، این مورد با انواع گوناگونی از افکت و طراحی روبه رو می شوید. ترفندی که ما می خواهیم به آن اشاره کنیم ایجاد طرح در نور و یا اضاف کردن الگویی در سایه است. این ترفند باعث متفاوت گشتن پرتره شما می شود و در برخی موارد باعث مدرن (سای_فای) و خاص جلوه کردن آن (پرتره) می گردد.

برای این کار باید در مقابل نور افکن (فلش) دوربین فیلتری قرار داد، ابزار دم دستی که برای این کار پیشنهاد می کنیم یک صافی (الک) است. مانند دیگر ترفندهای ذکر شده شاید این مورد نیز عجیب باشد، اما مطمئن باشید از امتحان کردن آن پشیمان نمی شوید.

 

ترفندهای عکاسی بسیار زیاد و متنوع هستند، در موارد بالا تنها به تعدادی از آنها اشاره کرده ایم. امیدواریم که مطالب این پست مورد پسند و استفاده شما عزیزان قرار بگیرد.

منابع:

www.inspirationfeed.com

www.funniestindian.com

www.contrastly.com

8 ترفند خلاقانه در زمینه عکاسی

اکثر دوستداران عکاسی فرض را بر این می گذارند که برای تهیه یک تصویر عالی نیاز به آخرین و جدیدترین تجهیزات عکاسی می باشد و البته این ابزارها با قیمت های بالایی در بازار عرضه می شوند. در این پست 8 ترفند خلاقانه در زمینه عکاسی را به شما معرفی خواهیم کرد.

با این حال چرا بجای این که برای تجهیزات و یا نرم افزارهای مختلف هزینه کنیم، از وسایل ساده ای که اکثراً در دسترس خود داریم استفاده نکنیم تا به نتیجه دلخواه خود دست پیدا کنیم؟ با این کار نه تنها در هزینه های خود صرفه جویی خواهیم کرد بلکه باعث ایجاد جرقه خلاقیت می شود و در می یابیم که برای خلاقیت هیچ مرزی وجود ندارد. در ضمن چه کسی هست که از کمی  ( Do It Yourself :خودت انجام بده) DIY خوشش نیاد؟

 

 

 

 

1. ساخت یک جعبه نوری (لایت باکس)

ساخت یک جعبه نوری شاید خیلی دشوار به نظر برسد، اما تنها مواردی که برای ساخت آن نیاز دارید یک پنجره و کاغذ پوستی (نچسب) است. کافی است که کاغذ پوستی را با چسب نواری روی پنجره بپوشانید. روش دیگر استفاده از یک جعبه (بسته به اندازه ای که نیاز دارید) است، کاری که باید انجام دهید این است که ضلع های جعبه را نگه داشته و سطوح آن را مانند شکل برش داده و به جای آن کاغذهای پوستی قرار دهید (در پست های آینده دستورالعمل دقیقتری از آن در اختیار شما قرار می دهیم). داشتن یک جعبه نوری به شما در تهیه عکس های واضح کمک می کند و باعث می شود تا عکس های شما حرفه ای تر جلوه کنند.

 

 

2. تهیه سه پایه برای عکاسی

هیچ چیز به اندازه یک سه پایه باعث بهبود در عکاسی شما نمی شود، استفاده از سه پایه باعث تثبیت دوربین شده و از لرزش آن جلوگیری می کند و برای عکاسانی که از لنزهای مارکو برای تصویر برداری نزدیک از سوژها و یا از تنظیمات سرعت شاتر پایین استفاده می کنند، جزء ابزاری ضروری به شمار می رود.

روش های زیادی برای ساخت یک سه پایه دست ساز برای انواع دوربین های عکاسی از گوشی همراه گرفته تا دوربین های حرفه ای وجود دارد. در ادامه خلاصه ای از ساده ترین و سریع ترین روشهای موجود را بیان می کنیم، اما بزودی پستی در رابطه با دستوالعمل ساخت برای شما قرار می دهیم.

گوشی همراه: ساخت یک هولدر (پایه) رو میزی برای یک گوشی همراه کار ساده ای است و راه های زیادی هم برای ساخت آن وجود دارد. استفاده از لیوان های کاغذی رایجترین روش است. تنها کاری که باید انجام دهید، برش لبه ی لیوان است تا بتوان گوشی را روی آن جا سازی کرد.

دوربین های دیجیتال: زیر تمام دوربین های دیجیتال جای پیچی وجود دارد، این سوراخ برای نصب دوربین روی سه پایه طراحی شده است. بهترین روش استفاده از یک بطری پلاستیکی ، پیچ و مهره است. ابتدا درب بطری را به اندازه پیچ سوراخ کرده، سپس پیچ را با استفاده از مهره به درب بطری محکم می کنیم، تنها نکته ای که قبل نصب دوربین باید به آن توجه شود این است که حتماً در بطری آب بریزید تا وزن دوربین را تحمل کند و تعادل خود را حفظ نماید.

3. طرحهای بوکه

اجازه دهید تا ابتدا یک توضیح کوتاه درباره بوکه ارائه دهیم، به قسمتی عکس گفته می شود و از محدوده فوکوس خارج است (تاری)، در این قسمت معمولاً منبع های نوری وجود دارد و به دلیل خارج بودن از فوکوس این منابع نوری به شکل دایره ویا طرح های مختلف در پیش زمینه عکس ظاهر می شوند.

استفاده از این تکنیک در عکاسی بسیار آسان می باشد و عکس های شما را جذاب تر می سازد. برای انجام این کار نیاز به لنزهای مخصوص عکاسی دارید ویا می توانید از ترفندی که در ادامه معرفی می کنیم استفاده کنید. وسایل مورد نیاز برای ایجاد بوکه یک کاغذ سیاه است. این کاغذ را به اندازه لنز دوربین خود برش دهید، سپس در مرکز این کاغذ طرحی که می خواهید بوکه به همان شکل درآید برش دهید. حال می توانید شروع به عکاسی با این سبک کنید. فقط باید شرایط لازم برای تولید این عکس ها فراهم باشد، برای این کار باید تنظیمات دیافراگم و فوکوس خود را روی سوژه خود انجام دهید و منابع نوری نیز در پشت سوژه در قسمت خارج از فوکوس موجود باشد.

(ادامه دارد…)

منبع:

www.inspirationfeed.com

 

تنظیمات HDR چیست؟

HDR مخفف محدوده دینامیکی بالا می باشد، این روش یکی از تکنیک های قدیمی در عکاسی است که اخیراً وارد تنظیمات دوربین گوشی های همراه مانند iphone و برخی از گوشی های اندرویدی شده است. در این پست درباره این که نتظیمات HDR چیست؟ و چه زمانی باید از آن استفاده کرد صحبت خواهیم کرد. با ما همراه باشید.

HDR  چگونه کار می کند؟

HDR (محدوده دینامیکی بالا ) همان گونه که از اسمش پیدا است، روشی برای بالا بردن ” محدوده دینامیکی ” در تصاویر می باشد. در واقع محدوده دینامیکی به نسبت نور به تاریکی در عکس گفته می شود. بجای این که تنها یک عکس گرفته شود، در HDR سه عکس تهیه می شود. در نهایت شما می توانید این سه عکس را با استفاده از نرم افزارهای ویرایش تصویر در کنار هم قرار دهید و بخشی از هرکدام از آن سه عکس که بهتر گرفته شده است را برجسته تر نشان دهید. در مواردی که از تکنیک HDR در گوشی همراه خود استفاده می کنید، تمام این کارها در خود گوشی انجام می گیرد و کار را برای شما آسان تر می کند. نتیجه نهایی بیشتر شبیه به چیزی است که چشمان شما می بیند، نه چیزی که از دید یک دوربین انتظار می رود.

دلیل این که هنگام عکاسی با تکنیک HDR زمان عکسبرداری نسبت به حالت عادی طولانی تر است به همین خاطر است، چون بجای یک عکس، سه عکس تهیه می کند. برای مثال به تصویر بالا توجه کنید. این تصاویر به وسیله دوربین یک گوشی همشمند تهیه نشده است، اما طرز کار HDR را به خوبی نمایش می دهد.

در چه شرایطی باید از HDR استفاده کرد؟

همانطور که گفته شد، HDR طراحی شده تا به کمک آن تصاویری با ظاهر بهتر تهیه کنیم، مخصوصاً در شرایطی بخوصوص. در ادامه شرایطی که بهتر است در آنها از HDR استفاده شود را بیان می کنیم:

مناظر: معمولاً در مناظر بزرگ  تفاوت نوری زیادی بین آسمان و زمین وجود دار، که کار را برای دوربین شما سخت می کند تا تنها در یک عکس تمام این دامنه های نوری را تشخیص و ترکیب کند. با استفاده از HDR شما می توانید تمام جزئیات آسمان را در عکس قرار دهید بدونه این که زمینی تاریک در عکس داشته باشید و برعکس.

پرتره در نور خورشید: همه می دانیم که نور پردازی یکی از مهمترین فاکتورهای یک عکس خوب به شمار می رود، اما نور زیادی روی چهره سوژه (مثل نور زیاد خورشید) باعث ایجاد سایه سیاه، تابش روشن و مشکلات ناخوشایند دیگر در عکس می گردد.  به کمک HDR می توانم تمام این مشکلات را حذف کرده و یک پرتره عالی از سوژه خود تهیه کنیم.

صحنه های کم نور و نور پس زمینه: اگر عکس شما کمی تاریک به نظر می رسد (که معمولاً اگر نور در منظره شما از پشته سر بتابد، رخ می دهد) HDR می تواند قسمتهای تاریک را بدونه اینکه بخشهای دارای نور مناسب روشن تر شوند.

در چه شرایطی نباید از HDR استفاده کرد؟

البته با استفاده از HDR متوجه می شوید که در شرایطی نمی توان از آن استفاده کرد و حتی در مواقعی استفاده از آن عکس شما را خراب خواهد کرد. در ادامه مواردی که بهتر است HDR را در عکسبرداری غیرفعال کنید را بیان خواهیم کرد:

مناظری که دارای سوژهای متحرک هستند: اگر هر کدام از سوژهای شما در منظره متحرک هستند، استفاده از HDR باعث افزایش تاری در عکس می شود. این موضوع را بخاطر دارید که در HDR سه عکس پشت سر هم گرفته می شود، بنابراین اگر سوژه شما در هر یک از این سه عکس جا به جایی داشته باشد، تصویر نهایی شما ظاهر خوبی پیدا نخواهد کرد.

صحنه های با تضاد (کنتراست) بالا: برخی از تصاویر با تضاد نوری بالا (بین قسمت روشن و تاریک) زیباتر و ظاهری جذاب تر پیدا می کنند. استفاده از HDR باعث کاهش این تضاد می شود و در برخی موارد نتیجه آن عکسی غیرجذاب است.

رنگ های واضح: اگر با صحنه های مواجه هستید که دارای نور کم ویا زیاد هستند، استفاده از HDR می تواند رنگ سوژها را به آنها باز گرداند، اما اگر صحنه شما دارای نور مناسب است و رنگ ها به اندازه کافی واضح هستند، HDR ممکن است وضوح آن رنگها را از بین ببرد.

خوشبختانه اکثر گوشی های همراه هنگامه استفاده از HDR دو عکس برای شما تهیه می کنند، یکی بدونه استفاده از HDR و دیگری با استفاده از آن. این به این معنا است که شما می توانید همواره آن را فعال بگذارید و بعد عکاسی از صحنه، عکس های خروجی را مقایسه کرده و هر کدام که تصویر بهتری از منظره مورد نظر شما تهیه کرده است را ذخیرسازی کنید.

همانند دیگر تکنیک های عکاسی، شما می توانید در شرایط واقعی نیز HDR را آزمایش کنید، تصویر مورد تایید خود را تهیه کنید و از آن تجربه کسب کنید! دستورالعمل های بیان شده در این پست می تواند به شما کمک کند، اما نگران خارج شدن از مسیر این راهنمایی ها نباشید و سلیقه شخصی و هنری خود را بکار ببرید. زمانی که کار با HDR برایتان روشن شود، تکنیک HDR تبدیل به ابزاری عالی برای تهیه عکس هایی زیبا برای شما خواهد گشت.

در پست های قبلی نیز تکنیک های جالب و اساسی دیگری برای شما عزیزان ارسال کرده بودیم. برای راحتی بیشتر شما چند لینک از مهمترین تکنیک های ارسالی را در ادامه قرار می دهیم:

تنظیمات ISO در عکاسی

انواع لنزهای عکاسی

تاثیر فاصله کانونی در عکاسی

منبع:

www.lifehacker.com

تاثیر فاصله کانونی در عکاسی (بخش دوم)

در ادامه تاثیر فاصله کانونی در عکاسی (بخش دوم) آخرین نکات مهم درباره فاصله کانونی و تاثیرات آن در عکاسی حرفه ای که دانست آن اهمیت فراوانی دارد را بیان می کنیم. قبل از مطالع این مطلب اطمینان حاصل کنید که بخش اول مشاهده کرده اید. برای راحتی شما لینک مربوط به بخش آول را در ادامه قرار می دهیم.

 تاثیر فاصله کانونی در عکاسی (بخش اول)

استفاده درست از فاصله کانونی در عکاسی چهره

لنزهای زاویه دار ابعاد بیشتری را نمایش می دهند (و خمیدگی غیرطبیعی در سوژهای موجود در عکس، مخصوصاً در گوشه های عکس به چشم می خورد). همچنین در مناظره وسیع استفاده از لنزهای زاویه دار(10-18mm) باعث برزگ نمایش دادن سوژهای نزدیک و کوچک نمایش دادن سوژها در دوردست می گردد.

شما باید به این موضوع هنگام انتخاب مناسب فاصله کانونی برای عکاسی چهره توجه داشته باشید. در تصویر بالا، چهار عکس از چهره سوژه با استفاده از فاصله های کانونی متفاوت گرفته شده است. بعد از گرفتن هر عکس، یک قدم عقب رفته و با بزرگنمایی عکس دیگری گرفته شده است. به این ترتیب اندازه صورت مدل در عکس ها ثابت است اما همان طور که مشاهده می کنید تصاویر کاملاً متفاوت از یکدیگر می باشند.

زمانی که از فاصله نزدیک (فاصله کانونی پایین) عکس برداری انجام می شود، شما قادر به مشاهده گستره بالایی از حیاط خلوت در اطراف چهره وی می باشید. شما می توانید گوشه ای از خانه و حصار حیاط را ببینید، اما ترامپولینی که پشت مدل در حیاط قرار گرفته را نمی توانید ببینید. هرچه دورتر شده (و بزرگنمایی بیشتر) تصویر پشت مدل کمتر و کمرنگتر می گردد. همچنین متوجه چهره ناهمگون مدل هنگامی که عکس از نزدیک گرفته شده است می شوید اما هرچه دورتر می شویم چهره مناسب تر و عادی نمایش داده می شود.

نکته دیگری که در این چهار عکس مشاهده می شود، هرچه فاصله کانونی را افزایش می دهیم تصویر پشت سر مدل تار و تارتر می شود.

 

انتخاب درست فاصله کانونی برای موقعیت های متفاوت

در تعیین فاصله کانونی در موقعیت های متفاوت انتخاب صحیح ویا اشتباهی وجود ندارد، تمام این انتخابات به سلیقه فرد بستگی خواهد داشت. با این حال برای عکاسی در شرایط متفاوت فواصل کانونی استاندارد و شناخته شده ای وجود دارد.

Image result for cropped sensor canon

در ادامه فاصله های کانونی رایج در شرایط متفاوت برای دوربین های کراپ بیان شده است (این اعداد در واقع حدود و اندازه تقریبی را در اختیار شما قرار می دهد و شما بسته به سلیقه خود می توانید  رنج مناسب خود را انتخاب کنید).

عکاسی از مناظر (10-18mm)

پرتره کامل بدن یک فرد (24-45mm)

عکاسی چهره (55-140mm)

عکاسی در شب (10-18mm)

عکاسی از نزدیک / ماکرو (70-150mm)

عکاسی از طبیعت / حیات وحش (200-850mm)

عکس برداری خانوادگی و کودکان (35-90mm)

عکاسی ورزشی و در محیط آزاد (200-400mm)

 

چگونگی تاثیر تغییر فاصله کانونی روی ابعاد عکس

نکته آخر که باید به آن اشاره شود، رابطه بین فاصله کانونی و ابعاد عکس (منظره) خروجی می باشد. هرچه فاصله کانونی را در بازه های بالاتر تغییر (افزایش) دهید، میزان تغییرات در ابعاد منظره کاهش پیدا می کند، و اگر در بازه های اولیه (پایین) فاصله کانونی لنز را تغییر دهید، بیشترین تغییرات در ابعاد منظره دیده می شود. به عبارتی اندازه فاصله کانونی با ابعاد منظره با یکدیگر رابطه عکس دارند.

این موضوع به این معنا است که در تمام نمای لنز شما (بزرگنمای صفر)، با برزگنمایی به اندازه 5mm تغییر در ابعاد منظره بسیار زیاد خواهد بود. اما زمانی که اندازه بزرگنمای لنز شما روی حداکثر قرار گرفته باشد، با کاهش بزرگنمایی به اندازه 5mm تغیر چندانی در ابعاد ایجاد نمی شود.

اگر مفهوم این اصل مهم را درک کرده باشید، با استفاده از آن می توانید یک صرفه جویی عالی در هزینه خرید لنزهای خود انجام دهید. هنگامی که من به عکاسان تازه کار پیشنهاد می کنم تا یک لنز زاویه دار برای عکاسی از مناظر تهیه کنند، معمولاً اولین واکنش آنها به پیشنهاد من این است که “چرا برای یک لنز 10mm حدود 500 دلار هزینه کنم در حالی که همراه دوربین من یک لنز 18mm قرار داده شده؟” ، بدونه در نظر گرفتن کیفیت نوری، لنزهای 10mm با 18mm تفاوت زیادی دارند و این تفاوت را در میزان ابعادی که از یک منظره می توانید تهیه کنید، مشاهده می شود.

با این حال، اگر شما علاقه به عکاسی ورزشی دارید و دارای یک لنز 250mm برای روی دوربین کراپ خود هستید، تهیه یک لنز 300mm به هیچ وجه منطقی نخواهد بود (با فرض برابر بودن کیفیت نوری دو لنز) چرا که میزان تغییرات در بزرگنمایی و ابعاد منظره در عکس نهایی بسیار ناچیز خواهد بود.

درک مفهوم “فاصله کانونی جرگه (Jargon)”

اکثر عکاسان طبق معمولا عمل کرده و علاقه به استفاده از دوربین های فول فریم و لنز 35mm دارند. بنابراین اگر به شما گفته شود که یک عکاس برای عکس برداری از 200mm استفاده می کند، به این معنا است که از دوربین فول فریم با لنز 200mm استفاده می کند. لنزهای 35mm برای مدت زیادی است که به عنوان استاندارد شناخته شده اند. خبر خوب این است که شما می توانید با استفاده از یک فومول ریاضی ساده برابر اندازه بیان شده بر روی دوربین های فول فریم را به اندازه مورد نظر روی دوربین های کراپ تبدیل کنید.

دوربین های نیکون، فوجیو سونی دارای فاکتور کراپ 1.5x و دوربین های کنون دارای 1.6x می باشند. بنابراین اگر کسی فاصله کانونی 200mm را به شما پیشنهاد کند، شما می دانید که منظور آنها روی دوربین های فول فریم است و می توانید اندازه درست را روی دوربین کراپ را محاسبه کنید.

200mm برای فول فریم حدوداً برابر 135mm بر روی کراپ برای دوربین های نیکون می باشد، چون فاکتور کراپ این دوربین ها 1.5x می باشد. اما برای دوربین های کنون (با فاکتور کراپ 1.6x) این اندازه برابر 125mm می باشد.

اگر شما در حال یادگیری پایه و اساس عکاسی حرفه ای هستید، من توصیه می کنم که حتماً از مطالب موجود در تکنیک های عکاسی قرار داره شده در سایت استفاده کنید. برای نمونه چندتا از مهم ترین بحث های ارائه شده در سایت را در ادامه آورده ایم.

انواع لنزهای عکاسی

تاثیر دیافراگم در عکاسی

تاثیر سرعت شاتر در عکاسی

تاثیر ISO در عکاسی

منبع:

www.improvephotography.com

تاثیر فاصله کانونی در عکاسی (بخش اول)

تاثیر فاصله کانونی در عکاسی  موضوعی است که در بحث انواع لنزهای به آن اشاره بسیار شده است. تاثیر فاصله کانونی در عکاسی به دلیل وجود چند نکته کلیدی و پیچیده برای تازه کارها کمی گیج کننده است، اما در این نوشته سعی می کنیم تا این نکات کلیدی را به بهترین شکل توضیح دهیم.

ابتدا درباره پایه و اساس فاصله کانونی توضیح می دهیم، سپس به سراغ نکات پیشرفته می رویم. لطفاً متن را بضورت کامل مطالعه کنید، چون در آن مثال های جالبی از چگونگی تهیه عکسی عالی برای شما عزیزان بیان شده است.

فاصله کانونی چیست؟

فاصله کانونی در واقع اندازه بزرگنمایی در لنز شما را نشان می دهند. مشابه دوربین های دوچشمی، اگر شما فاصله کانونی را روی 40mm تنظیم کنید قادر به دیدن منظره ای وسعی در دوردست مثل یک کوه خواهید بود، در حالی که با تنظیم آن روی 400mm شما تنها یک درخت برروی آن کوه را مشاهده خواهید کرد.

در تعریفی دقیق تر فاصله کانونی به فاصله بین لنز تا سنسور تصویر دوربین گفته می شود، واحد اندازگیری آن هم همانطور که در مثال گفته شده مشاهده می کنید میلیمتر می باشد.

اندازه فاصله کانونی به کاربر می گوید که زاویه دید کدام خواهد بود. زاویه دید به این معنا است که چه گستره ای از منظره در عکس نهایی پدیدار می گردد. همچنین به مفهوم بزرگنمایی اشیای دور در عکس را نیز می باشد.

اگر لنز دوربین خود را روی 20mm تنظیم کنید و سوژه شما در 30 متری شما قرار داشته باشد، اندازه سوژ کوچک می باشد و محیط وسیعی از اطراف سوژ را در عکس نهایی مشاهده خواهد گشت. از طرف دیگر اگر تا 300mm بزرگنمایی انجام دهید، سوژه بزرگ شده و محیط اطراف آن در عکس بسیار ناچیز خواهد بود.

دانستن اندازه فاصله کانونی روی لنز

تمام لنزها فاصله کانونی را روی خود نمایش می دهند. اول از همه شما دامنه فاصله کانونی یک لنز را از روی اسم آن لنز متوجه می کنید. اگر همراه دوربین شما یک لنز 18-55mm f/3.5-5.6 وجود داشته باشد، بنابراین وسیعترین عکسی که می توانید تهیه کنید روی 18mm و بیشتری بزرگنمایی آن 55mm خواهد بود

زمانی که شما لنز را برای بزرگنمایی می چرخانید، شما می توانید عددی که روی لنز متصل به دوربین نگاه کنید تا متوجه فاصله کانونی خاصی که با آن در حال عکاسی هستید شوید.

تقریباً تمام دوربین های  عکاسی بعد از گرفتن عکس، اطلاعات تنظیمات فاصله کانونی را ذخیره می کنند. بنابراین اگر شما نیاز داشتین که بدانید، دقیقاً از چه فاصله کانونی برای عکس خاصی استفاد کرده اید، می توانید آن را مشخصات عکس ببینید.

بخاطر داشته باشید که تمام لنزها قابلیت بزرگنمایی را ندارند، به عبارت دیگر نمی توان فاصله کانونی آنها را تغییر داد. به این لنزها پرایم (prime) می گویند، یکی از رایج ترین و پرکاربردترین این نوع لنزها 50mm f/1.8 است، لنزی عالی اما بدونه قابلیت بزرگنمایی (فاصله کانونی ثابت).

مقایسه فول فریم و کراپ:

فاصله کانونی و فاکتور کراپ

اگر برای عکاسی از دوربین های کراپ سنسور (مثل دوربین های D3300، D5500 و D7200 نیکون یا 70D و 7D کنون یا A6000 سونی) استفاد می کنید، فاکتور کراپ در دوربین شما باعث بزرگنمایی بیشتر نسبت به دوربین های فول فریم می شود.

فرض کنید با یک دوربین کراپ و فاصله کانونی 18mm عکسی از یک ساختمان بگیریم. اگر همان لنز را روی یک دوربین فول فریم قرار دهیم و عکسی دیگر از همان منظره تهیه کنیم، عکس گرفته شده با دوربین فول فریم نسبت به کراپ بزرگتر و وسیع تر خواهد بود. به هرحال ما می توانیم یک لنز 13mm تهیه کرده و بر دوربین کراپ خود نصب کنیم تا به همان نتیجه حاصل از دوربین فول فریم با لنز 18mm برسیم.

لطفاً به  این نکته توجه داشته باشید که دوربین های فول فریم و کراپ نسبت به هم هیچ برتری ندارند. هردو آنها قابلیت و ضعف های خود را دارند. من قبلاً از دوربین فول فریم نیکون استفاده می کردم ، اما الان آن را به دوربین کراپ سنسور Fuji XT1 تغییر دادم و از کار با این دوربین بسیار لذت می برم.

موضوع دیگری نیز که باید به آن اشاره شود این است که شما می توانید با دوربین های کراپ دقیقاً خروجی دوربین های فول فریم را داشته باشید، تنها کافی است از یک لنز گستردتر استفاده کنید. بنابراین می توان گفت در عکاسی از مناظر نیز برتری برای دوربین های فول فریم وجود ندارد. در نهایت نیز می توان گفت که استفاده از دوربین های کراپ بسیار کاربردی خواهند بود چرا که یک لنز 400mm بر روی این دوربین ها کار یک لنز 640mm را روی دوربین های فول فریم انجام می دهد، بنابراین نیازی به پرداخت هزاران دلار برای همچون لنز بزرگی نیست.

برای مثال، در ابتدا خیلی نزدیک به مدل ایستادم و با فاصله 10mm عکس برداری انجام دادم، سپس دور شدم و با بزرگنمایی این کار را انجام دادم. همانطور که مشاهده می کنید اندازه صورت او در تمام عکس ها برابر است، اما عکس و محیط اطراف آن تغییر می کند.

منبع:

www.improvephotography.com

www.nikonusa.com

انواع لنزهای عکاسی (بخش دوم)

,

در بخش قبلی  معرفی اولیه ای از انواع لنزهای عکاسی داشتیم، در این بخش به تکمیل بحث قبل و معرفی لنزهای ماکرو و زوایای متوسط می پردازیم. در آخر نیز مناسب ترین لنزهای برای هر نوع دوربینی را معرفی می کنیم. اگر بخش قبلی را مشاهده نکردید، از لینک زیر برای دسترسی آسان استفاده کنید:

انواع لنزهای عکاسی (بخش اول)

لنزهای ماکرو

لنزهای ماکرو به شما این امکان را می دهد تا عکس های بسیار عالی از نزدیک سوژه خود تهیه کنید. رابطه ای بین نام لنز ماکرو لنزهای زاویه باز و تله (تله فوتو) وجود ندارد. به این معنا که شما می توانید به یک سوژه خاص بسیار نزدیک شده و از آن عکس برداری کنید. با توجه به این موضوع نمی توان لنز ماکرویی پیدا کرد که زاویه باز نیز باشد.

کاربرد لنزهای ماکرو ترکیبی از لنزهای تله و زاویه باز و یا تنها لنز تله است. لنزهای ماکرو رایج شامل olympus 50mm ، nikon 60mm ، nikon 105mm ، sigma 150mm ، canon 60mm و canon 100mm می باشند.

لنزهای زوایای متوسط zoom

لنزهایی با فاصله کانونی بین 17mm و 60mm لنزهای زوایای متوسط zoom نامیده می شوند. برای نمونه می توان به لنزهای 17-35mm ، 17-70mm و 18-55mm اشاره کرد. این نوع لنزها برای سفرهای دریای بسیار پرکاربرد هستند، به عنوان مثال برای عکس برداری از ماهی های بزرگ، خزهای دریایی، لاک پشت ها و… عالی است. اما برای تهیه ی ععکس زاویه دار واقعی ویا عکس برداری ماکرو از نزدیک خیلی عالی عمل نمی کنند.

 

دوربین های کامپکت و لنزهای افزودنی

اگر شما مالک یک دوربین DSLR هستید، شما امکان تعویض لنز آن را به لنز زاویه باز، تله ویا ماکرو دارید. ولی این امکان برای دوربین های کامپکت وجود ندارد. اما این موضوع مانع آن نمی شود که شما با استفاده از این دوربین ها قادر به تهیه عکسهای زاویه دار، تله ویا ماکرو شوید. همراه با عرضه  این دوربین ها در بازار لنزهای افزودنی نیز راه خود را به بازار پیدا کردند. به این لنزها تبدیل کننده نیز گفته می شود. در دنیای زیرآب، آنها را لنزهای افزودنی و یا لنزهای وت (Wet) می نامند. در زیرآب بیشتر نیاز به عکسهای زاویه دار ویا ماکرو است. تهیه عکس از سوژه ای در دور دست در زیر آب ایده خوبی نیست، بنابراین عکاسان زیرآبی هیچ علاقه ای به استفاده از لنزهای تله در زیرآب ندارند.

اگر می خواهید از انواع دوربین های حرفه ای DSLR و بدونه آینه ای بیشتر بدانید از پست های قبلی ما دیدن فرمایید(لینک های مربوطه را در پایین می توانید مشاهده کنید):

دوربین های بدونه آینه

تفاوت دوربین های DLSR و بدونه آینه  

ده دوربین DSLR برتر 2017

مقایسه لنزهای مورد استفاده در دوربین های بدونه آینه ای، DSLR های کراپ و DSLR های فول فریم

فاصله کانونی در زاویه دید باز برای عکس برداری از جاده در رانندگی، نمای شهری، نمای از دکوراسیون داخلی، نهنگ، دسته ای از ماهی ها و… استفاده می شود. فاصله کانونی در زوایای متوسط برای عکاسی از سفرهای دریایی، ماهی های بزرگ و… مناسب است. لنزهای ماکرو از نوعه تله برای عکاسی از اشیاء کوچک مانند گل و گیاه، حشرات، پورته و… مناسب هستند.

حال نمونه های از انواع لنزها که برای دوربین های مختلف بسیار پرکاربرد هستند را معرفی می کنیم:

دوربین های بدونه آینه:

  • زاویه دید باز: 7mm – 11mm
  • زوایای متوسط :  12mm – 44mm
  • ماکرو/ تله: 45mm (عالی است اما برای عکاسی زیر آب از 45mm – 75mm استفاده می شود)

دوربین های DSLR کراپ:

  • زاویه دید باز: 10mm – 15mm
  • زوایای متوسط : 16mm – 59mm
  • ماکرو/ تله: 60mm (برای عکاسی زیر آب 60mm – 150mm مناسب است)

دوربین های DSLR فول فریم:

  • زاویه دید باز: 14mm – 22mm
  • زوایای متوسط : 23mm – 59mm
  • ماکرو/ تله: 60mm (برای عکاسی زیر آب 60mm – 150mm مناسب است)

 

منبع:

www.uwphotographyguide.com

انواع لنزهای عکاسی (بخش اول)

,

زمانی که برای اولین بار کار با دوربین های DSLR را آغاز کردم، متوجه وجود انواع لنزهای عکاسی و اهمیت آن ها شدم ( که امری پیچیده و گیج کننده بود). فاصله کانونی چیست؟ معنای 18-55 mm چیست؟ لنزهای زوم و تله چیست؟ زاویه دید؟ این ها اولین سوالات در اصطلاحات عکاسی بود که با آن مواجه شدم، دلیل آن هم عدم آگاهی از اصول و پایه لنزها بود.

اینجا سعی می کنم تا برخی از این اصطلاحات را به ساده ترین شکل توضیح دهم.

دوربین های DSLR و کامپکت

دوربین های DSLR و کامپکت

دوربین های کامپکت که هدف و شات نیز نامیده می شوند، دوربین های کوچک و ارزانی هستند. در این سری از دوربین ها شما نمی توانید لنز را تعویض کنید و لنز جز ساختار خود دوربین می باشد. یک DSLR دوربینی بزرگتر است که برای عکاسان حرفه ای و علاقمندان جدی طراحی شده است. این دوربین های گرانتر هستند و شما می توانید برای استفاده از آن چند لنز تهیه کنید. معمولاً همراه این دوربین ها یک لنز ساده نیز قرار می دهند که به آن لنز کیت می گویند.

 

لنزها و اساس آنها

اول از لنزها شروع کنیم، تمام دوربین ها دارای لنز می باشند، که دوربین های DSLR امکان انتخاب انواع لنزها را به شما می دهد.

لنزهای Prime و Zoom

دو نوع لنز وجود دارد، لنزهای Prime و Zoom. لنزهای Zoom به شما این امکان را می دهند تا با چرخاندن آن، لنز را عقب و جلو کنید و یا  با فشار دادن دکمه فوکوس روی سوژه خود فوکوس کنید. اگر تا به حال از Zoom دوربین عکاسی استفاده نکرده اید، الان وقت آن است که حتماً آن را امتحان کنید.

لنزهای  20mm، 60mm و 100mm همه از لنزهای prime به حساب می آیند. لنزهای دو عددی مانند 18-55 mm لنزهای Zoom هستند. عدد کوچکتر اندازه وسعت Zoom را نشان می دهد و عدد بزرگتر اندازه تله (اندازه بزرگنمایی، مانند زمانی که از سوژه ای در دور دست عکس برداری می کنید) را نشان می دهد.

تمام دوربین های کامپکت دارای لنزهای Zoom هستند. اگر شما صاحب یک دوربین DSLR هستید، شما می توانید از لنزهای Prime نیز استفاده کنید، که با استفاده از آن نمی توانید از بزرگنمایی استفاده کنید و همیشه تصویری را در اختیار شما قرار می دهد که داخل لنز مشاهده می کنید.

لنزهای زاویه باز و تله (Telephoto)

لنزهایی که به شما امکان گرفتن عکس از محیط وسیع را می دهند، مانند اتاقی پر از آدم یا یک صخره بزرگ مرجانی، لنزهای زاویه باز نامیده می شوند. لنزهایی که به شما امکان عکاسی از سوژهای بسیار دور را می دهند، لنزهای تله (Telephoto) نامیده می شوند. این دو هم می توانند از نوع prime ویا zoom باشند.

چشم انسان نه زاویه دید وسیع و نه تله است، بلکه چیزی بین آن دو است. اکثر دوربین های کامپکت نیز این گونه  اند، دارای زاویه دید وسیع نیستند و اگر بزرگنمایی کنید می توانید سوژهای دور را بهتر مشاهد کنید، اما نه سوژهای خیلی دور. در مواردی استثنا هم وجود دارد، برخی از دوربین های کامپکت دارای بزرگنمایی 5x یا 10x نیز می باشند که برای عکاسی از پرندگان عالی است، اما بزرگنمای 3x حد مناسبی به شمار می رود. برخی از دوربین های کامپکت جدید نیز با لنزهای زاویه دید وسیع وارد بازار شده اند، اما بعید است که بتوان آنهای را لنزهای زاویه دید وسیع حقیقی نامید.

لنزهایی که دارای ویژگی های میان لنزهای زاویه باز و تله هستند را لنز میانی محدوده می نامند.

لنزهای زاویه باز و چشم ماهی (fisheye)

لنزهای زاویه دید باز به دو دسته تقسیم می شوند، لنزهای معمول که به همان نام زاویه دید باز شناخته شده اند و لنزهای چشم ماهی. عکس های که با لنزهای چشم ماهی گرفته می شوند دارای گوشه های گرد هستند. لنزهای چشم ماهی وسیعتر از لنزهای زاویه دید باز معمولی هستند.

ادامه دارد…

منبع:

www.uwphotographyguide.com

تاثیر اندازه دیافراگم در عکاسی

اندازه دیافراگم یکی از سه کنترل کننده اصلی برای سنسور دوربین های عکاسی است. در این مقاله درباره تاثیر اندازه دیافراگم در عکاسی توضیح خواهیم داد. ابتدا به تعریف دیافراگم و ساختار آن می پردازیم، سپس درباره تاثیر اندازه دیافراگم در عکاسی صحبت خواهیم کرد.

 

دیافراگم چیست؟

دیافراگم در واقع اندازه روزنه ای است که در لنز دوربین باز می شود تا نور وارد دوربین شود. اندازه این روزنه قابل تنظیم است و با واحد f-stops اندازگیری می شود. تصویر زیر دقیقاً نشان می دهد که دیافراگم درون لنز به چه شکلی است.

زمانی که شما f-stops را تغییر می دهید، در اصل اندازه این روزنه را کوچک یا بزرگ می کنید. نکته عجیب اینجاست، که هر چه f-stops را بالاتر ببرید روزنه کوچکتر خواهد شد.

به چارت زیر نگاه کنید، این اتفاقی است که با تغییر در f-stops رخ می دهد. همانطور که در سمت چپ مشاهد می کنید، تنظیمات دیافراگم روی f16 قرار گرفته و نتیجه آن کوچکترین روزنه در چارت است. انتخاب دیافراگم روی f1.4 برابر با بزرگترین روزنه در لنز گشته است.

انتخاب اندازه دیافراگم چه تاثیری روی عکاسی شما خواهد داشت؟

تاثیر اصلی (که خیلی به چشم می آید) انتخاب اندازه دیافراگم در عکاسی، عمق تصویر شما خواهد بود. دقیقاً منظور ما از عمق تصویر چیست؟ اگر خیلی ساده بخواهیم بیان کنیم، عمق تصویر به بخشی از تصویر گفته می شود که دارای وضوح بالایی است. معنایی عملی آن چیست؟

اگر شما از دیافراگم وسیع (بزرگ) استفاده می کنید، عمق تصویر شما تار خواهد شد. تنها قسمتی از تصویر واضح می ماند و دیگر قسمت ها از فوکوس خارج ویا تار می شوند. به تصویر پایین نگاهی بیندازید. گربه کاملاً واضح است، اما تصویر پشت آن تار شده است. استفاده از دیافراگم وسیع برای برخی از عکاسان سبک پرتره بسیار پرکاربرد است.

در این مورد، عمق تصویر تقریباً از نوک بینی گربه تا پشت سرش (تنها چند سانتیمتر) تنظیم شده است. هر چیزی که در این بازه قرار نداشته باشد، چه پشت آن و حتی جلوتر از آن واضح نخواهد بود. در تصویری که می بینید دیافراگم روی f/3.5 تنظیم شده است.

زمانی که از دیافراگم نازک (کوچک) استفاده می کنید، عمق تصویر بیشتر می شود. زمانی که عمق تصویر زیاد باشد، کل تصویر چه اشیا نزدیک چه دور واضح نمایش داده می شوند.

تصویر زیر که از اسکله دابلین تهیه شده است را مشاهده کنید. از سوژهای نزدیک گرفته مانند اسکله تا سوژهای دوردست مانند پل و ابرها همه دارای وضوح عالی هستند. در این مورد عمق تصویر صدها متر است ، از جلو تصویر آغاز و تا زمینه ادامه پیدا می کند. تنظیم دیافراگم برای تهیه این تصویر روی f/11 قرار گرفته است.

ما معمولاً می خواهیم عکسی تهیه کنیم که دارای عمق تصویر بالایی باشد، عکسی که تمام آن از وضوح بالا برخوردار باشد، مخصوصاً اگر سوژه ما مناظر طبیعی باشند.

از تنظیمات میانی دیافراگم (حدود f/8) بیشتر برای عکس برداری دستی استفاده می شود، مانند عکس برداری از خیابان های (داخل شهر). در این حالت تعادل خوبی بین عمق تصویر و سرعت شاتر مناسب برقرار می گردد. درباره سرعت شاتر نیز پیش تر صحبت کردیم اگر آن را از دست داده اید می توانید از لینک زیر برای مشاهده آن استفاده کنید:

تاثیر سرعت شاتر در عکاسی

حال که به دو ضلع کنترل کنندهای اصلی عکاسی اشاره کردیم، جای دارد که به ضلع سوم که پیش تر به صورت کامل درباره آن توضیح دادیم نیز اشاره شود، برای دسترسی راحت تر برای شما لینک آن را نیز در ادامه قرار می دهیم:

تنظیمات ISO در عکاسی

چارت زیر پیش فرض مناسبی را برای تنظیم دیافراگم در اختیار شما قرار می دهد، این که با تغییر تنظیم دیافراگم چه تغییری بر عمق تصویر و چه تاثیری روی عکس شما خواهد گذاشت. همانطور که مشاهده می کنید هر چه دیافراگم وسیع تر می شود، اهرام پشت سوژه تارتر می گردند.

aperture-effect-chart-2

منبع:

www.petapixel.com

تاثیر سرعت شاتر در عکاسی

تاثیر سرعت شاتر در عکاسی موضوعی است که در این مقاله درباره آن صحبت خواهیم کرد. تنظیمات سرعت شاتر یکی از سه گانه تنظیمات اصلی در دوربین های عکاسی به شمار می رود. تغییر در هر کدام از این سه تنظیم باعث تغییرات اساسی در عکس نهایی ما می گردد. ابتدا به تعریف سرعت شاتر می پردازیم، سپس تاثیرات آن روی خروجی بررسی می کنیم.

سرعت شاتر چیست؟

سرعت شاتر به مدت زمانی گفته می شود که لنز دوربین باز می ماند تا نور به داخل دوربین و روی سنسور آن برسد. سرعت شاتر می تواند به 1/10,000 ثانیه برسد و از طرف دیگر نیز می تواند برای چندین دقیقه باز بماند.

چطور انتخاب شما برای سرعت شاتر بر عکاسی شما تاثیر می گذارد؟

سرعت شاتر بالا باعث تثبیت تصویر شما در شرایط متحرک می شود.  در سرعت های پایین در صحنه هایی که دارای سوژه های متحرک باشد تصویر جسم متحرک تار می شود (دلیل آن هم دریافت مختصات متفاوت از یک سوژه روی سنسور دوربین است). هر  دو آنها برای تهیه یک عکس خلاقانه استفاده می شوند.

تنظیمات سرعت شات روی دوربین راه های بسیار جالبی برای عکاسی از مناظر را برای شما فراهم می آورد. مخصوصا وقتی در منظره انتخابی شما جریان آب (رود، آبشار، دریا و…) وجود داشته باشد.

با استفاده از سرعت شاتر پایین (1/2 ثانیه)، می توانیم جریان آب را به صورت تار نشان دهیم، این کار باعث می شود که جریان آب در عکس بیشتر خود را نشان دهد. برای مثال شما می توانید تصویری از یک آبشار در ایرلند را در بالا تماشا کنید. زمانی که از سرعت پایین استفاده می کنید، حتماً باید از سه پایه استفاده کنید در غیر این صورت با کوچک ترین لرزش دوربین در هنگام عکس برداری کل تصویر تار می شود.

در تصویر دوم که در تانزانیا گرفته شده است، از سرعت شاتر بسیار پایین استفاده شد، برای تهیه این عکس برای 160 ثانیه لنز دوربین باز نگه داشته شد. همان طور که مشاهد می کنید در طول تقریبا 3 دقیقه ای که لنز باز بود، ابرهای در حال حرکت در آسمان به صورت تاری کشیده شدند.

شما می توانید از سرعت شاتر بالا نیز برای تثبیت تصاویر اکشن و متحرک استفاده کنید.

برای این عکس، می خواستیم که حرکت امواج که به ساحل برخورد می کند را تثبیت(بدونه تاری ثبت) کنیم. با سرعت شاتر بالا 1/320 ثانیه اطمینان حاصل کردیم که امواج کاملاً در لحظه ثابت شود. مناظری که شامل جریان آب می باشد فرصت عالی برای آزمایش سرعت های مختلف است.

جدول پایین نشان می دهد که سرعت های مختلف هنگام عکاسی از یک دونده چطور عمل می کنند. تکنیک استفاده از سرعت بالای شاتر معمولاً برای عکاسی ورزشی استفاده می شود. سرعت پایین باعث ایجاد تاری در عکس می شود، که تنها در موارد خاصی استفاده می شود.

چطور مناسب ترین سرعت را برای شاتر تنظیم کنیم؟

یک روش بسیار ساده برای پیدا کردن تنظیم مناسب سرعت شاتر وجود دارد. تنها کافی است به فاصله کانونی که شما روی لنز تنظیم کرده اید توجه کنید.

برای مثال در پایین لنز، فاصله کانونی تقریبا روی 30mm تنظیم شده است. در این حالت من تنها فاصله کانونی را دوبرابر می کنم تا به حداقل سرعت شاتر مورد نیاز دست پیدا کنم. بنابراین 30x 2 که برابر 60، برای دست یابی به حداقل سرعت مورد نیاز سرعت (برای تصویری با کیفیت) را باید روی 1/60 ثانیه تنظیم کرد.

این به این معناست که شما می توانید از شر سرعت شاتر پایین زمانی که زاویه دید گسترده است خلاص شوید. البته در این تکنیک ثابت نگاه داشتن دوربین هنگامی که زوم می کنید دشوار است.

اگر شما متوجه شدید که نور محیط کم است و نمی توانید از سرعت شاتر بالا استفاده کنید، شما می توانید ISO دوربین را زیاد کنید. در لینک زیر می توانید درباره ISO و چگونگی تاثیرات آن بر عکاسی بیشتر بدانید در زیر آن هم لینکی درباره اندازه دیافراگم قرار می دهیم تا مثلث کنترل کنندهای اصلی در عکاسی را تکمیل کرده باشیم:

تنظیمات ISO در عکاسی

تاثیر اندازه دیافراگم در عکاسی

 

منبع:

www.petapixel.com

 

تنظیمات ISO در عکاسی

تنظیمات ISO در عکاسی یکی از سه کنترل های تاثیر گذار  به شمار می رود. در این گزارش راهنمایی و طرز استفاده درست از آن را در اختیار شما عزیزان قرار می دهیم.

 

تنظیم حساسیت دوربین و چگونگی استفاده از آن ها

تنظیمات ISO در دوربین های عکاسی، سنسورهای حساسیت به نور را تنظیم می کند. ISO سومین سطح کنترلی است، که در کنار آن سرعت شاتر و دیافراگم لنز قرار گرفته اند، و خروجی این سه در کنار هم “مثلث ورودی” (exposure triangle) را تشکیل می دهند.

در اکثر موارد شما تنها سرعت شاتر و دیافراگم را برای کنترل تنظیم ورودی استفاده می کنید، اما در نور ضعیف شما احتمالا سرعت شاتر را افزایش می دهید، که در مواردی که دوربین بلرزد و یا سوژه عکس متحرک باشد مشکل بزرگی به حساب می آید.

افزایش در تنظیم ISO به این معنا است که شما می توانید با سرعت شاتری مطمئن برای عکاسی ادامه دهید، یا به راحتی در موقعیت های اکشن و متحرک صحنه را ثابت نگاه دارید، که امکانی عالی برای عکاسان اکشن و ورزشی که در مکان های سربسته و یا بانور پایین کار می کنند به حساب می آید.

ISO و نویز

اما افزایش تنظیمات ISO مشکلات خود را به همراه دارد. این موضوع همانند افزایش صدای یک رادیو قدیمی است، هر چه صدای آن پایین تر باشد به نظر با کیفیت تر است و با افزایش صدا نویز و خش خش که در زمینه خروجی باند وجود دارد، بیشتر به گوش می رسد و آزار دهنده می شود. در رادیوهای قدیمی در زمینه صدا خش خش وجود دارد و  گاهی در خروجی دوربین های دیجیتال نویزهای دیجیتال دیده می شود، که تاثیر ناخوشایندی رو عکس می گذارد. این مشکل شاید در مرحله ویرایش به کمک نویزگیر در خود دوربین و یا با استفاده از نرم افزار خارجی حل شود، اما بازهم علامتی روی عکس باقی می ماند که به هیچ وجه رضایت بخش نیست.

در اصل، میزان نویز با توجه به تنظیمات ISO بسته به اندازه سنسور دوربین و رزولوشن آن در مگاپیکسل است. هر چه سنسور در دوربین های DSLR و بدون آیینه (MirrorLess) بزرگ تر باشد میزان نویز آن نسبت به دوربین گوشی های هوشمند و دوربین های ابتدایی  کمتر خواهد بود.

تنظیمات ISO و وروردی (exposure)

تنظیمات ISO همانند سرعت شاتر و دیافراگم در هر گام میزان ورودی را دو برابر می سازد و شما را قادر می سازد تا به راحتی تنظیمات را ترکیب کرده و به تنظیم دلخواه خود بسته به شرایطی که در آن قرار دارید برسید.

برای مثال، افزایش تنظیمات ISO از 100 به 200، حساسیت دوربین را دوبرابر می کند، که معادل افزایش زمان ورود نور روی سنسور از 1.60 به 1.30 ثانیه ، یا باز کردن دیافراگم از f/8 به f/5.6 است، هرکدام از این تغییرات ورودی را به دو برابر افزایش خواهد داد.

تنظیمات ISO یک مجموعه ثابت از مقادیر را دنبال می کنند و هرکدام از گزینه های آن حساسیت دوربین را دو برابر گزینه قبلی خود می کند.

تنظیمات ISO همانند سرعت شاتر و تنظیمات دیافراگم دارای مقادیر متوسط هستند، برای مثال بین ISO100 و ISO200 گام های دیگری  از جمله ISO125  و ISO160 نیز قرار دارد. هنگامی که شما به صورت دستی تنظیمات ورودی را محاسبه می کنید این امر بسیار مفید است، هر چند شاید آسان تر باشد که با همان مقادیر بالا کار کینم.

برخی از دوربین ها در تنظیمات ISO خود مقادیر کمتر از 50 را هم پوشش می دهند، از طرف دیگر برخی حتی دارای بالاتر از 12800 را نیز می روند، البته با استفاده از حالت “پیشرفته” و آن هم در موارد اضطراری که گرفتن عکسی خاص مهمتر از کیفیت آن باشد.

چه زمانی باید تنظیمات ISO را بالا برد

زمانی که در محیطی با نور پایین عکاسی می کنید و سه پایه هم ندارید، باید مطمئن شوید که سرعت شاتر شما به اندازه ای بالا است که از ریسک لرزش دوربین جلوگیری شود. برای مثال اگر در حال گشت زنی در شهر هنگام شب و عکسبرداری هستید ویا در یک مکان عمومی سربسته مانند رستوران هستید ، شما باید از مقادیر بالای ISO استفاده کنید.

سرعت شاتر بسیار مهم است مخصوصاً اگر سوژه عکاسی در حال حرکت باشد، چون شما در این حالت نیاز به سرعت بیشتر دارید تا عکسی بدون تاری تهیه کنید.

چه زمانی باید تنظیمات ISO را پایین آورد

اگر شما از سه پایه استفاده می کنید و سوژه شما ثابت است، نیازی به سرعت بالای شاتر ندارید، بنابراین شما می توانید از تنظیمات پایین ISO استفاده کرده و تصویری با کیفیت عالی تهیه کنید.

نمونه ی برای این حالت، عکسبرداری از مناظر می باشد. ورودی طولانی تر به شما این امکان را می دهد تا از سوژهای متحرک هم عکس بگیرید، برای مثال جریان آب در یک منظره ویا مسیر حرکت خودروها در شب که عکس شما را جذابتر می سازد.

چه زمان باید از تنظیمات خودکار ISO استفاده کرد

شاید به نظر برسد که در این حالت کنترل های دستی حذف شده اند، اما در نتظیمات خودکار ISO در اکثر دوربین ها راهی موثر برای این است که دوربین تمام کارها را برای شما انجام دهد و کار برای شما بسیار آسان گردد.

در دوربین های DSLR نیکون، حالت ISO خودکار می تواند فاصله کانونی  مورد استفاده در لنز را تشخیص داده و تنظیمات ISO را تا حدی که کیفیت تصویر کم نشود افزایش دهد، یعنی شما قادر به تهیه عکس های با کیفیت عالی در کمترین میزان ISO ممکن در کمترین زمان خواهید بود.

در ادامه دو لینک درباره اندازه دیافراگم و سرعت شاتر قرار می دهیم تا مثلث کنترل کنندهای اصلی در عکاسی را تکمیل کرده باشیم:

تاثیر سرعت شاتر در عکاسی

تاثیر اندازه دیافراگم در عکاسی

منبع:

http://www.techradar.com

تهیه عکس خلاقانه ازیک کتری آب جوش

 

 

موقعیت های فراوانی برای گرفتن عکسی خلاقانه در اطراف ما وجود دارد. یک ایده بسیار جالب به ذهن عکاس سویسی میشل ویدل رسید: او از یک کتری آب جوش شیشه­ ای، فلاش speedlights با ژل­ه ای رنگی و لنز ماکرو برای عکس گرفتن استفاده کرد.

راه های زیادی برای بازی با رنگ در این زمینه وجود دارد. به همین دلیل و حرکت غیر منتظره حباب­ های آب، شما میتوانید عکس های بسیار خاصی را هر بار تهیه کنید.

این  ایده کاملا تصادفی به ذهن میشل خطور کرد، زمانی که او در حال جوشاندن آب برای چای خود در یک صبح سرد زمستانی بود. او این عکس ها را برای سایت (Imgur) ارسال کرد و یک پاسخ سریع از طرف آنها دریافت کرد. به این ترتیب او تصمیم گرفت تا تجهیزاتی که برای تهیه این عکس لازم هست را با عکاسانی که به دنبال الهام هستند به اشتراک بگذارد.

برای گرفتن همچنین عکسی میشل از یک دوربین Sony A7 با یک لنز ماکرو سیگما 150mm f2.8 استفاده کرد. او صبر کرد تا آب داخل کتری شیشه ­ای به جوش آید. یک توری روی کتری گذاشت تا آب جوش به اطراف و روی دوربین نپاشد. شاید خنده دار باشد اما شما آن را در عکس نمی بینید و نتیجه واقعاً با ارزش است. برای چند عکس اول او از فلاش مستقیم استفاده کرد اما از نتیجه آن کاملا راضی نبود.

بعد از این او تصمیم گرفت تا مقداری نور کریسمسی اطراف کتری اضافه کند. این کار تاثیر چندانی نداشت اما این چند عدد توپ زرد رنگ را در زمینه عکس به وجود آورد. من حدس میزنم این حرکت بسته به موقعیت منبع نور خیلی جالب خواهد بود. او همچنین از دو فلاش مجزا از دوربین نیز استفاده کرد که هر دو آنها را با ژل و بدون ژل امتحان کرد. او آنها را در دو طرف کتری قرار داد تا نور از کتری رد شود.

نتیجه بهتر خواهد بود اگر اتاق تا حد امکان تاریک باشد و تنها نور فلاش (speedlight) وجود داشته باشد. برای تصویری واضح­ تر میشل دیافراگم را بین f/6.3 تا f/8 و سرعت شات را روی 1/160  تنظیم کرد. وی گفت که نتیجه زمانی که آب کاملا به نقطه جوش می رسد عالی می شود. ولی زمانی که از قوقل (جوش) هم می ایستد و تنها حباب­ های کوچک به وجود میآید هم خوب است.

چند تصویر جالب که توسط میشل گرفته شده:

حباب

حباب

حباب

حباب

من از این ایده خوشم میاد چون بسیار ساده و مشهود است. ولی در عین حال نتایج خیلی استثنایی می باشند.حباب های ساده آب، همانند آهن مذاب شکل گرفتند.
در محلی ک بنده زندگی میکنم و با توجه به آب و هوای همیشه بارانی، ایده ی خوبیست تا در خانه بمانم و چای در کتری شیشه ای درست کنم. و از هنر عکاسی لذت ببرم.