تصاویر زیبا از ارگ بم و چشم انداز فرهنگی آن

تصاویر زیبا از ارگ بم و چشم انداز فرهنگی آن

گردشگری مجازی پیکس‌آمور شما را به دیدار ارگ بم، بزرگترین جاذبه‌ی گردشگری در ایران دعوت می‌کند. ارگ بم بزرگترین ساختمان ارتشی در جهان بود. مساحت آن نزدیک به 180000متر مربع است. ارگ بم در محیط بیابانی در لبه‌ی جنوبی فلات ایران واقع در استان کرمان در جنوب شرقی کشور ایران قرار دارد.

تصاویر زیبا از ارگ بم و چشم انداز فرهنگی آن

تصاویر زیبا از ارگ بم و چشم انداز فرهنگی آن

در سال 2004 ارگ بم در فهرست میراث فرهنگی یونسکو با عنوان (بم وچشم انداز فرهنگی آن) به ثبت رسیده است. ریشه‌ی ارگ بم می‌تواند به دوره‌ی هخامنشی قرن 4 تا 6 پیش از میلاد باز گردد. این ارگ در مسیر تجاری مهم آن زمان یعنی جاده ابریشم که برای تولید پوشاک و پنبه بود، قرار داشت. وجود حیات در این قسمت به دلیل کانال‌های آبیاری زیرزمینی و قنات بود.

یک شهر قرون وسطی تقویت شده

ارگ بم نمونه‌ای برجسته از یک شهر قرون وسطی تقویت شده است که به روش بومی و با استفاده لایه‌های گل، لایه های خاکریز (چینه)، آجرهای گل که در آفتاب خشک می‌شدند (خشت) ساخته شده است. این منطقه‌ی گردشگری بزرگترین سازه‌ی خشتی در جهان به شمار می‌آید.

تصاویر زیبا از ارگ بم و چشم انداز فرهنگی آن

تصاویر زیبا از ارگ بم و چشم انداز فرهنگی آن

در خارج از ارگ بم، دیگر سازه‌های تاریخی حفاطت شده مانند قلعه دختر (حدود قرن هفتم)، امامزاده زید (قرن 11 – 12) و … وجود دارد. از ویژگی‌های این مجموعه‌ی تاریخی، ادامه دادن تاریخ در آن است. به طوری که حدود 2000 سال از این ارگ استفاده شده است. اما پس از آن به دلایل نامعلومی ارگ بم خالی از سکنه شد.

قسمت‌های مختلف ارگ بم

کل بنا یک دژ بزرگ است در مرکز و بالاترین نقطه‌ی آن ارگ بم قرار دارد به همین دلیل به کل بنا ارگ بم گفته می‌شود. ارگ بم از چندین قسمت تشکیل شده است که شامل: دروازه اصلی، بازار، مسجد بزرگ ارگ، مسجد کوچک، آسیاب بادی، میدان تکیه، کاروانسرا، زورخانه، خانه حمام ارگ، مدرسه ارگ، اصطبل، زندان، خانه حکام، اسلحه خانه و … می‌باشد.

ارگ بم به طور کامل از بین رفت 

در تاریخ 26 دسامبر 2003، ارگ بم و مناطق اطراف آن به طورکامل به علت زلزله از بین رفت، و حدود 26000 نفر از اهالی این استان کشته شدند. چند روز پس از زلزله محمد خاتمی رئیس جمهور وقت اعلام کرد که ارگ بم بازسازی خواهد شد.


منابع:
https://whc.unesco.org/en/list/1208